Rex-EMoolator-docs/docs/pl/reference/VECTOR.md

VECTOR

N-wymiarowy wektor liczb zmiennoprzecinkowych. W praktyce wykorzystywany do reprezentowania współrzędnych dwu- lub trójwymiarowych — w grach z silnika spotykany m.in. w minigrach z fizyką (odbicia, normalizacja kierunku ruchu).

Wartość zmiennej (value) typu VECTOR to długość euklidesowa wektora, czyli sqrt(x1² + x2² + … + xN²).

Pola

SIZE

INTEGER SIZE

Liczba współrzędnych wektora. Wartości w grach to zwykle 2 lub 3.

VALUE

DOUBLE, DOUBLE, [DOUBLE...] VALUE

Lista wartości startowych poszczególnych współrzędnych. Liczba pozycji powinna odpowiadać polu SIZE.

Metody

ADD

void ADD(STRING|VECTOR vectorName)

Dodaje do bieżącego wektora wartości drugiego wektora pozycyjnie. Wynik jest zapisywany w wektorze, na którym wywołano metodę.

Parametry

• vectorName — wektor dodawany; przekazany jako STRING (nazwa) lub bezpośrednio jako VECTOR.

Przykłady

VTEMP2^ADD("VTOCENTER");
VTEMP2^ADD(VTOCENTER);

ASSIGN

void ASSIGN(DOUBLE x1, DOUBLE x2, [DOUBLE...])

Przypisuje wektorowi nowe wartości współrzędnych. Liczba argumentów wyznacza, ile współrzędnych zostanie nadpisanych — pozostałe (jeśli wektor był większy) zachowują swoje wcześniejsze wartości. Jeśli liczba argumentów przekracza bieżącą długość wektora, wektor zostaje rozszerzony.

Parametry

• x1, x2, … — kolejne nowe wartości współrzędnych.

Przykłady

VTEMP1^ASSIGN(0.0,0.0);
VTEMP1^ASSIGN(ARRDIRX^GET(VARPLAYER),ARRDIRY^GET(VARPLAYER));
VNORMAL^ASSIGN([ARRPOSX^GET(VARPLAYER)+ARRHWIDTH^GET(VARPLAYER)],[ARRPOSY^GET(VARPLAYER)+ARRHHEIGHT^GET(VARPLAYER)]);

GET

DOUBLE GET(INTEGER index)

Zwraca wartość współrzędnej o podanym indeksie (liczonym od zera). Dla indeksów spoza zakresu zwracana jest wartość 0.0.

Parametry

• index — indeks współrzędnej (0-bazowany).

Zwraca: DOUBLE — wartość współrzędnej lub 0.0.

Przykłady

VTEMP1^GET(0);
VTEMP1^GET(1);

LEN

DOUBLE LEN()

Zwraca długość euklidesową wektora.

Zwraca: DOUBLE — długość wektora.

MUL

void MUL(DOUBLE scalar)

Mnoży każdą współrzędną wektora przez skalar.

Parametry

• scalar — mnożnik.

Przykłady

VTEMP1^MUL(10.0);
VTEMP1^MUL(ARRSPEED^GET(VARPLAYER));
VTEMP2^MUL(-1);

NORMALIZE

void NORMALIZE()

Normalizuje wektor do długości 1 (dzieli każdą współrzędną przez aktualną długość). Wywołanie na wektorze zerowym nie zmienia jego wartości.

Przykłady

VNORMAL^NORMALIZE();
VTEMP1^NORMALIZE();

REFLECT

void REFLECT(STRING|VECTOR normalVector, STRING|VECTOR resultVector)

Oblicza odbicie bieżącego wektora względem wektora normalnego i zapisuje wynik do wektora docelowego. Bieżący wektor pozostaje niezmieniony.

Parametry

• normalVector — wektor normalny do powierzchni, względem której następuje odbicie.
• resultVector — wektor, do którego zostanie zapisany wynik.

Przykłady

VINCIDENT^REFLECT("VNORMAL","VREFLECT");
VINCIDENT^REFLECT(VNORMAL,VREFLECT);

Sygnały

ONINIT

Wywoływany w momencie inicjalizacji obiektu.

ONSIGNAL

Wywoływany po otrzymaniu sygnału (zobacz Zdarzenia i sygnały).